Μάθε να γράφεις τα τραύματα σου στην άμμο και να χαράζεις τις χαρές σου στην πέτρα.
Πολύ μεγάλη κουβέντα, ίσως με σκοπό να μας δώσει να καταλάβουμε ότι θα πρέπει να θυμόμαστε ΜΟΝΟ τις χαρές που ζούμε και να αφήνουμε να "διαλυθούν" οι όποιες λύπες και τα τραύματα.
Δύσκολο ε?
Αν δεν το δοκιμάσεις δεν ξέρεις... Οι δυνάμεις που έχουμε είναι πολύ μεγάλες και εμφανίζονται όταν χρειάζονται. Λένε οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ότι ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός... Δεν μπορώ να το δεχτώ, αυτό που ξέρω είναι ότι ένα μήνα μετά είμαι πολύ χειρότερα από την πρώτη μέρα. Ότι στο μυαλό μου είναι μόνο εκείνη, ότι τη ζητάω συνέχεια, ότι τις πρώτες μέρες νόμιζα ότι την έβλεπα στο δρόμο, ανάμεσα στον κόσμο, σχεδόν παντού.
Είναι και λίγο το Σκοτσέζικο ντους που μου κάνει, δηλαδή τη μία μιλάμε και είναι σαν να μην έχει περάσει μια μέρα και την επόμενη σαν να της πάτησα το πόδι εκείνη ακριβώς την στιγμή.
φταίω δεν λέω και ίσως καλά να τραβάω το ζόρι που τραβάω, αλλά "αμαρτία ομολογημένη, δεν είναι πια αμαρτία".
ΣΥΓΓΝΩΜΗ, τι άλλο να σου πω, σκοτώστε με. Έκανα λάθη, όποιος δεν έχει κάνει ας με κατηγορήσει...


No comments:
Post a Comment