7 μέρες ακόμα...

Αν είχατε μόνο λίγες μέρες να ζήσετε, αν σας έμεναν δηλαδή οι τελευταίες μέρες της ζωής σας τι θα κάνατε?

Ας υποθέσουμε ότι έχετε μόνο 7 μέρες ακόμα...

Για να δούμε λοιπόν...

(η ιδέα για κάτι τέτοιο μου ήρθε διαβάζοντας ένα free-press έντυπο)

Ποτέ μη λες ποτέ...

Αν λέτε "μεγάλες" λέξεις όπως "ποτέ", "εγώ να κάνω τα ίδια?" και γενικά προσπαθείτε να δημιουργήσετε άμυνες για να προστατεύσετε τον εαυτό σας από το να πέσει σε τριπάκια στεναχώριας, θλίψης, θυμού, απόγνωσης κλπ σας λέω ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ.

Ποτέ δεν λέμε "ποτέ" !!! Ποτέ δεν πρέπει να καθορίζουμε σκέψεις και ενέργειες... Τι θέλω να πω με λίγα λόγια?

Ότι η ζωή είναι ένα συναρπαστικό παιχνίδι. Στο παιχνίδι αυτό οι κανόνες είναι μεταβλητοί, ανύπαρκτοι, σκληροί, απρόσωποι. Η ζωή είναι "γυναίκα", δηλαδή απρόβλεπτη, δυναμική, ερωτική, ψυχρή, ελεύθερη αποφάσεων, παθιασμένη, κατεργάρα, "ηφαίστειο", αδύναμη. Όλα αυτά μαζί και ταυτόχρονα τίποτα απ' όλα αυτά...

Έχω φτάσει σε σημείο να σκέφτομαι πολύ παράξενα. Δεν ξέρω πως να παίξω το "παιχνίδι"... Δεν υπάρχουν κανόνες, λείπει η ένδειξη R.T.F.M., θα καταφέρω να μείνω μέσα στο παιχνίδι?

Πόσες "πίστες" έχει? Έχει bonus track?

Περνάω υπέροχα. Μου έχεις δώσει νέα πνοή στη ζωή.

Αρχίζω πάλι να χαμογελάω και να φαίνεται σε όλους. Με κάνεις και νιώθω σαν τον πιο τυχερό άνθρωπο του κόσμου.

Μας συμβαίνουν διάφορα μες στη μέρα, αλλά καταφέρνουμε να τα ξεχνάμε μέσα στα επόμενα λίγα λεπτά... Μου είπες κάποια στιγμή να το πάρω πάνω μου..., όχι δεν είναι έτσι. Το κάνω γιατί μου αρέσει, δεν κάνω κάτι προσποιητό...

Μου αρέσει να ξέρω ότι είσαι καλά...

Θα ήθελα να μπορούσαμε να πάμε ένα βήμα πιο πέρα, ίσως να είναι νωρίς, ίσως να μη γίνει ποτέ...

Η ζωή κάνει κύκλους, ακόμα και αν τελειώσει κάποια στιγμή όλο αυτό το ωραίο που ζούμε, να είσαι σίγουρη ότι θα είμαστε ξανά μαζί.

Μου βγάζεις ξανά πολλά όμορφα συναισθήματα, με κάνεις και νιώθω ξανά. Σου χρωστάω πολλά.

Σ' αγαπώ.

Best summer ever !!!

Το καλύτερο καλοκαίρι ever !!! Οι πιο ευτυχισμένες μέρες μετά από πολύ καιρό. Τόσο πολύ που στην αρχή μου φάνηκε πολύ παράξενο.

Τι να πρωτοθυμηθώ? Τι να σας λέω τώρα... Το ότι σηκώθηκα να χορέψω (?!) και μάλιστα latin, cubana etc? Το ότι έχω λίγο χαζέψει, ότι τρελαίνομαι να είμαι μαζί της? Ότι έχει το πιο όμορφο χαμόγελο και το πιο εκφραστικό βλέμμα?

Το ότι μου δίνει τόσα που απλά δεν περιγράφονται με λόγια? Το ότι μαζί "βγάζουμε" προς τα έξω μια αύρα χαράς, αγάπης, τρέλας, έρωτα...

Το ότι είναι σημαντικό να έχεις κάποιον να σου χαμογελά τα πρωινά? Το ότι είναι σημαντικό να τη χαζεύεις την ώρα που κοιμάται? Εκείνες τις στιγμές, λες μέσα σου μήπως είναι όνειρο? Μήπως θα ανοίξω ξαφνικά τα μάτια και απλά θα έχει χαθεί αυτή η τόσο όμορφη εικόνα?

Μην απαντήσετε εσείς. Για όλα τα παραπάνω υπάρχουν οι απαντήσεις, αλλά τις κρατάμε μυστικό από εσάς όλους. Δε θα μας το χαλάσετε... Είναι τόσο όμορφα που θα το προστατέψουμε από κάθετι κακό...

Καλημέρα...

Θέλω-Μπορώ vs Πρέπει

Δεν υπάρχει δε μπορώ, υπάρχει δε θέλω.

Έτσι δε λέμε συνήθως? Προσπαθούμε να ωθήσουμε ή να παρατρύνουμε κάποιον να κάνει κάτι, λέγοντας του την παραπάνω φράση.



Να το αναλύσουμε λιγάκι?

Υπάρχουν στιγμές που βρισκόμαστε σε dead-end ή σε κρίσιμο σημείο για αποφάσεις και καλούμαστε να ενεργήσουμε σύμφωνα με το ΘΕΛΩ μας ή το ΜΠΟΡΩ μας. Καλά μέχρι εδώ? Να δώσουμε ένα παράδειγμα? Θέλω να είμαι με κάποια/κάποιον, κάνω σχέδια, βάζω στόχους, ονειρεύομαι και διαμορφώνω στο εγώ μου μια κατάσταση. Συχνά όμως αν προσπαθήσουμε να κάνουμε λίγο πίσω ή να απορρίψουμε εντελώς μια τέτοια κατάσταση τότε συχνά ακούμε ή λέμε ...δεν έχει δε θέλω, έχει δε μπορώ... ή το ...Δεν έχει δε μπορώ, έχει δε θέλω...





Ας κάνουμε τη παραδοχή του ΘΕΛΩ. Δηλαδή ναι θέλω να είμαι μαζί της/του, και επιπλέον ΜΠΟΡΩ. Έχω αναλογιστεί τι σημαίνει, μετράω τα + και -, θέλω και μπορώ να δώσω και να δωθώ. υπάρχει και το ανάλογο διαδραστικό επίπεδο, θέλει και μπορεί κ.ο.κ.



Όμως (σαν από μηχανής θεός) εμφανίζεται και ο παράγοντας ΠΡΕΠΕΙ. Του ζήτησε κανείς να κάνει εμφάνιση και πασαρέλα? Ποιος φτιάχνει τους κανόνες και μπερδεύει τα πράγματα και τις καταστάσεις? Γιατί αφού και ΘΕΛΩ και ΜΠΟΡΩ, μου βάζετε το ερωτηματικό ΠΡΕΠΕΙ?



Ναι ίσως δεν ΠΡΕΠΕΙ... όμως θέλουμε και οι δύο και μπορούμε. Γιατί να απαντήσουμε στο ΠΡΕΠΕΙ?



Διάολε, τι σκατά συναρτήσεις με τόσους πολλούς αγνώστους x μας βάζεις? (το παρακάτω είναι άσχετο με αυτό που γράφω, αλλά είναι κορυφαίο)



Πειράζει που έχω τσιμπήσει χοντρά, πειράζει που νοιώθω και περνάω ευχάριστα => τέλεια?



Πειράζει που με κάνει και νοιώθω υπέροχα?



Πειράζει που μου λείπει?



Τελικά απαντήστε μου, ΘΕΛΩ-ΜΠΟΡΩ vs ΠΡΕΠΕΙ.



Τι θα ακολουθούσατε?

Προφυλακτήρας από αμερικάνικο jeep...

Πριν από κάμποσο καιρό, μου είχε ειπωθεί η θεϊκή έκφραση σχετικά με το πως μπορεί να την έχεις "δαγκώσει" τόσο πολύ που είναι σαν να έχεις δαγκώσει προφυλακτήρα από αμερικάνικο jeep...






Τι να πω, η ζωή παίζει πολλά παιχνίδια, εύκολα-δύσκολα, όμορφα-άσχημα. Διάθεση να υπάρχει και τέτοια παιχνίδια θα υπάρχουν πάντα.











Τι θέλει να πει ο ποιητής?... Ίσως ότι γνωρίζεις κάποιον/κάποια, που σε μερικά λεπτά συνειδητοποιείς ότι η χημεία μεταξύ σας είναι κάτι ανεπανάληπτο, ότι μέσα σε λίγες μέρες, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, μπορείς να ανταλλάσεις "μηνύματα", να μην λες κάτι αλλά να εννοούνται πολλά, να βλέπεις μια ηλικιακή διαφορά αρκετά μεγάλη να είναι κάτι ασήμαντο, να αναρωτιέσαι πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά και να ανακαλύπτεις ότι μεγάλε την έχεις πατήσει ακόμα μια φορά...






Βέβαια όταν ξέρεις ότι πρέπει να ακολουθήσεις την λογική και όχι την καρδιά, τότε χαλιέσαι και λες γιατί να αφήνεις το μυαλό σου να πλάθει καταστάσεις και έτσι η καρδιά να δένεται?

Πάλι θα "πέσεις", πάλι θα λες γιατί?

...Και πίστεψε με υπάρχουν φορές που επιβάλλεται ν' ακολουθούμε το πρέπει και όχι το θέλω...

Evolution of Dance

Αφιερωμένο σε όλους και όλες που νομίζουν ότι ξέρουν να χορεύουν...
Δικαιολογημένα είναι το Most Viewed video του YouTube!!!

2 χρόνια...

Δεν ξεχνώ τις τελευταίες απελπισμένες ματιές, τα λόγια και τις εκφράσεις.
Πιο πολύ όμως δεν ξεχνώ εκείνη.
Σήμερα είναι 2 χρόνια από το θάνατο της...

Μήπως κάποιος σας, το έχει?

Μήπως καλοί μου φίλοι έχετε το δίσκο αυτό?

Είναι του 1973, Pop Festival 1973 Columbia, και ψάχνω ένα αντίγραφο σε οποιαδήποτε μορφή (vinyl, mp3, οτιδήποτε...).

Αν ναι θα σας είμαι ευγνώμων !!!

Ναι με πνίγει...τούτη η σιωπή

Ανεμελιά...

Καλή παρέα, μουσική, Corona Extra, λεμονάκι (στο πλαστικό), σφηνάκια Sminorff North, το απαραίτητο κολλύριο για τα μάτια... (κορίτσια μαζευτείτε, έλεος πια) και περνάει ευχάριστα το Σαββατοκύριακο.

new york

Ταξίδια (2)...

Ταξίδια...

Μου έχει λείψει πολύ η ξενοιασιά των πραγματικών διακοπών, η ξεκούραση και το παιχνίδι.

Σκέφτομαι όμως ότι είμαι (μάλλον) καλά, έχω 2 παιδιά που τα βλέπω να μεγαλώνουν και να με κάνουν να λέω, μεγαλώνεις.

Έχω φίλους που μπορώ να τους μιλήσω και να μοιραστούμε λόγια και σκέψεις χωρίς παρεξηγήσεις.

Έχω καλές θύμισες από ταξίδια (...Χιλή, Κούβα, Ιρλανδία, Τόκυο, Ταϊβάν, Σουηδία...) που μάλλον θα χρειαζόντουσαν πολλά χρόνια για να τα κάνει κάποιος...

Μου έχει μείνει περισσότερο απ' όλα το ταξίδι στην Κούβα. Ο κόσμος εκεί σε κάνει να νοιώθεις διάφορα ανάμικτα συναισθήματα. Από τη μια έχουν πιάσει πάτω, από την άλλη είναι με το χαμόγελο στο στόμα. Σου μιλούν και λες να κλάψω ή να χαρώ μαζί τους?

La Bodeguita del Medio...

Η χαρά να δίνεις...

Have a nice flight...

Amsterdam, Newark, Charles De Gaulle
σαν πολύ δεν γυρνάς δεξιά-αριστερά κλπ...

Για μαζέψου...

i 'm gonna be gently enough...

Το κορμί πλαγιάζει στο χώμα και τα βουνά χαράζονται
σηκώνεις τον δεξί αγκώνα και τα νερά ταράζονται.
Παλικαρού-Παλικαρού-Παλικαρού ε! Παλικαρού,
Παλικαρού-Παλικαρού-Παλικαρού στην απαλάμη του Θεού.

Η κεφαλή στον Άθω γέρνει σαν το κρυφό μυστήριο ,
η μια σου χέρα βράχια σπέρνει στης Μάνης το μαρτύριο.
Παλικαρού-Παλικαρού στην απαλάμη του Θεού.

Αχόρταγο βαθύ πηγάδι ανοίγεται στα Κύθηρα
και στέλνει μήνυμα το βράδυ της ξάγρυπνης στη Μήθυμνα.
Τα γυμνά σου πόδια στην Κρήτη ακούμπησαν τον φοίνικα
κατέβηκα απ' τον Ψηλορείτη, σε φίλησα και γίνηκα.
Παλικαρού-Παλικαρού-Παλικαρού ε! Παλικαρού,
Παλικαρού-Παλικαρού-Παλικαρού στην απαλάμη του Θεού.

Αχ Ζαΐρα μου γλυκειά....

Τι να πρωτοπώ για το συγκεκριμμένο μαγαζί...

Απλά το καλύτερο, του είδους του by far!!!

Συνεχίστε έτσι, θα είμαστε εκεί συνέχεια...

Μωβ...

Είναι μέρες τώρα που κρατιέμαι πολύ να μη γράψω.
Να μην ανοιχτώ πάλι, να μην κλάψω.
Κανονικά είχες προχθές γενέθλια, θα έκλεινες τα 39. Δεν πρόλαβες όμως, μας πρόλαβε εκείνη η μορφή Ca με το τόσο μίσος και την τόση δύναμη.

Δεν πρόλαβες να δει την παράσταση του μικρού, ούτε και να μάθεις για τα δοκιμαστικά που έχει κάνει και το ότι ίσως να παίξει σε διαφήμιση. Δεν πρόλαβες να δεις τη μικρή να μεγαλώνει και να "σχηματίζεται" ένα κορίτσι. Δεν πρόλαβες να δεις ότι έχει την ίδια τρέλα με εσένα για το μωβ...
Τι χρώμα θα το πάρουμε? Στάνταρ απάντηση, Μ Ω Β.

Σου μοιάζει κιόλας και στα χρώματα του προσώπου της, στα μαλιά... Φοράει και μωβ...

Προχθές είχα βάλει ένα ποτάκι και χάζευα στο μπαλκόνι τα ξημερώματα, με κεριά αναμμένα όπως παλιά. Νόμισα κάποια στιγμή ότι άκουσα τα κλειδιά σου στην πόρτα, αλλά είχα κάνει ...λάθος.

Δεν γίνονται αυτά... Απλά σε σκεφτόμουν τόσο που έπλαθα στο μυαλό μου διάφορα, άκουγα ήχους, τραγούδια από το πουθενά.


Είναι το χρώμα που με τρελαίνει
Που με τρελαίνει
Φτιάχνει στεφάνι στο πρόσωπο μου
Με σημαδεύει

Πως το φοβάμαι τέτοιο χρώμα
Πως με μεθάει πως το μισώ πως το μισώ
Πως νοιώθω φόβο με τέτοιο χρώμα
Πως με μεθάει πως το μισώ πως το μισώ

Πόθοι κλεισμένοι φυλακισμένοι
φυλακισμένοι
Στο αίμα με πάθος μου φέρνουν δίψα
Μόνος καίγομαι

Πως νοιώθω φόβο με τέτοιο χρώμα
Πως με μεθάει πως το μισώ πως το μισώ

Το χρώμα σπάζει πάνω στη πέτρα
μέσα στην άμμο
Πάει στην μάνα στο πένθος πάει
Μ' όλα ταιριάζει

Πως το φοβάμαι τέτοιο χρώμα
Πως με μεθάει πως το μισώ πως το μισώ
Πως νοιώθω φόβο με τέτοιο χρώμα

Πως με μεθάει πως το μισώ πως τ αγαπώ
αυτό το μωβ

Αφιερωμένο σε εκείνη

«Οι άνθρωποι μπορούν να ξεχάσουν ό,τι τους έχεις πει.
Μπορούν να ξεχάσουν ό,τι έχεις κάνει σε εκείνους,

Αλλά δεν ξεχνούν ποτέ το πως τους έκανες να αισθανθούν».

She was just an illusion...

Σαν τη φωτό στο πλάι...

Μπορεί να σου πούλησε το θησαυρό, αλλά σου έκαψε το χάρτη...

Καλό καλοκαίρι μας!!!

Χαμογελάτε, κάνει τους άλλους να ανησυχούν!!!

Use the second letter of your first name to determine your NEW firstname:
a = stinky
b = lumpy
c = buttercup
d = gidget
e = crusty
f = greasy
g = fluffy
h = cheeseball
i = chim-chim
j = poopsie
k = flunky
l = booger
m = pinky
n = zippy
o = goober
p = doofus
q = slimy
r = loopy
s = snotty
t = falafel
u = dorkey
v = squeezit
w = oprah
x = skipper
y = dinky
z = zsa-zsa

Use the third letter of your last name to determine the first half of your NEW last name:
a = diaper
b = toilet
c = giggle
d = bubble
e = girdle
f = barf
g = lizard
h = waffle
i = cootie
j = monkey
k = potty
l = liver
m = banana
n = rhino
o = burger
p = hamster
q = toad
r = gizzard
s = pizza
t = gerbil
u = chicken
v = pickle
w = chuckle
x = tofu
y = gorilla
z = stinker

Use the fourth letter of your last name to determine the second half ofyour NEW last name:
a = head
b = mouth
c = face
d = nose
e = tush
f = breath
g = pants
h = shorts
i = lips
j = honker
k = butt
l = brain
m = tushie
n = chunks
o = hiney
p = biscuits
q = toes
r = buns
s = fanny
t = sniffer
u = sprinkles
v = kisser
w = squirt
x = humperdinck
y = brains
z = juice

Thus, for example, Nikola's new name is Chim-chim Pottyhiney and mine is Chim-chim Giggleshorts also Natalia's will be Stinky Gerbilhead. Try ....

(re-posted from another blog, thanks mate...)

Ειλικρινά και μέσα από την καρδιά μου...

Δεν είχα άλλο τρόπο να βγάλω από μέσα μου την όλη πίκρα που μου έχεις αφήσει.

Αν είχες δείξει έστω και το παραμικρό σημάδι ανθρωπιάς κ΄ σεβασμού, θα ήταν όλα διαφορετικά.

Έχεις πει πολλές φορές μια φράση: ότι μας συμβαίνει για το καλό μας γίνεται.

Καλύτερα λοιπόν που έγιναν σε αυτήν τη χρονική περίοδο όσα έγιναν, παρά μετά από καιρό που ίσως να είχαμε προχωρήσει σε κάτι ποιο «σοβαρό». Αν είχα προχωρήσει με το να πουλήσω το σπίτι, να επισημοποιήσουμε αυτό που τυχόν είχαμε (…), να παντρευόμασταν, τι θα γινόταν μετά? Αν τυχόν μας προέκυπτε ένα παιδί?

Αν πάρω ως δεδομένο το δεύτερο σου motto ότι δηλαδή ο άνθρωπος δεν αλλάζει, τότε όσα έγιναν θα γινόντουσαν και μετά. Ποιος θα ήταν ο «ριγμένος» ? ποιος θα τράβαγε μεγαλύτερο ζόρι?

Μην απαντήσεις. Ξέρουμε και οι 2 μας τις απαντήσεις.

Δεν έχω κάτι άλλο να σου πω. Ή καλύτερα, δεν θέλω κάτι άλλο να σου πω. Έχω μέσα μου πολλά που θα ήθελα να πω, γι αυτό και ξεκίνησα το blogging. Μου τη δίνει κάτι, γράφω. Θέλω να πω κάτι ωραίο, το γράφω…


Συγκρατώ τον εαυτό μου πολλές φορές να μη μπει στον πειρασμό να σε πάρει τηλέφωνο. Όχι για να στα χώσω, απλά να σου μιλήσω να σε ακούσω. Να νοιώσω ότι είσαι ή δεν είσαι καλά.

Μάταιο όμως δεν θα ήταν? Θα κέρδιζα κάτι? Θα αισθανόμουν καλύτερα?

Θα ήθελα να μας δω κάποια στιγμή, να μιλάμε ανοιχτά.

Θα κλείσω το email, ειλικρινά, με μια ευχή:

Να είσαι καλά και ευτυχισμένη. Έστω εκεί μακριά μου, σε μια άλλη αγκαλιά.

Απλά ευτυχισμένη να είσαι και να μάθεις να αγαπάς. Να μοιράζεσαι, να δίνεις, να ενδιαφέρεσαι πραγματικά για τον άνθρωπο που έχεις δίπλα σου, αυτόν που μοιράζεσαι το κορμί σου αλλά και την ψυχή σου.


Ο κάποτε δικός σου,
Μ

Χρόνια Πολλά...

Να τα χαίρομαι. Το κάνω και είμαι περήφανος. Μπορεί να έχουν μεγαλώσει λίγο παραπάνω από τα παιδιά της ηλικίας τους αλλά είναι καλά και ευτυχισμένα. Να είναι πάντα καλά. Όσο για τη σημερινή γιορτή θα επανέλθω. Να είστε καλά.

Γιορτές γενικά...

Με παίρνει πολλές φορές από κάτω, ειδικά όμως την περίοδο των γιορτών. Θεωρούσα πάντα ότι τις γιορτινές μέρες, τα ζευγάρια, οι οικογένειες είναι must να χαζεύουν μαζί, να ψωνίζουν μαζί ότι οι μέρες αυτές είναι για να είσαι με αυτούς που αγαπάς και θες να τους έχεις δίπλα σου. Να μοιράζεσαι...

Μου την έχει δώσει πολύ που αυτές τις μέρες στα σχολεία θα ετοιμάζουν κάρτες για τη γιορτή της Μητέρας. Που θα πρέπει να σκεφτείς να γράψεις κάτι ξεχωριστό, για τη μαμά, για να της δώσεις ένα φιλί, ένα λουλούδι, μια κάρτα, μια αγκαλιά.
Που θα τρέχουν τα παιδιά να αγοράσουν λουλούδια την Κυριακή και να τα προσφέρουν.

Τα δικά μου παιδιά, απλά θα βλέπουν και θα κάνουν τα στραβά μάτια.
Βλέπεις η μαμά, έχει πεθάνει σχεδόν 2 χρόνια τώρα...

Ίσως...

Ίσως να μην είναι τόσο δύσκολο να ξεπεράσω όλα όσα άσχημα μου έχουν συμβεί τα τελευταία δύο χρόνια

Ίσως να με σκέφτεται

Ίσως να μην έχει συναίσθηση του τι κάνει

Ίσως να περνάει καλά. Ίσως...

Ίσως να μη θέλει να θυμηθεί ότι τα πιτσιρίκια έχουν γενέθλια το Σάββατο...

Ίσως να θέλει να ξεχάσει ότι πέρυσι στη γιορτή της Μητέρας, της πήγαν λουλούδια και ας την ήξεραν μόνο λίγο καιρό. Ίσως...

Ίσως να αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά για πρώτη φορά στη ζωή της. Ίσως...

Ίσως να της αρέσει αυτή η κενή ζωή που ζει. Ίσως...

Ίσως να την είδα πάλι, να περάσαμε καλά. Να τα είπαμε σαν τότε, να χαρήκαμε τόσο πολύ που συναντηθήκαμε τυχαία. Ίσως να ήταν όνειρο...

Ίσως να βρει το άλλο της μισό, χωρίς να τα σκατώσει πάλι. Ίσως...

Ίσως να μην πέρασε ποτέ απ΄ τη ζωή μου.

Ίσως...

One night stand

Περνάω τις διαβάσεις,
διασχίζω τη βουή της πόλης
Έπιασε βροχή, μα έχω πλέον ξεχαστεί
Και μόλις πέρασε ξυστά, ένα αμάξι και μετά..
Συγκεντρώσου είπα! Στον εαυτό μου φωναχτά
Το μυαλό μου είναι αλλού..
Στα σύννεφα πετά, του δικού σου ουρανού
Μια και μοναδική φορά σ' έχω δει
Ήταν αυτό που λέμε μια αρπαχτή
Έτσι νόμιζα, μέχρι τότε δηλαδή

Άγνωστο κορμί, λύση πρόχειρη
Στιγμιαίος καφές, σε χάρτινο ποτήρι
Από καντίνα με αισθήματα που έχουν λήξει..
Είσαι τόσο ωραίος.. για μια χρήση
Θα τελειώσουμε νωρίς, ίσως δεν με ξαναδείς..
Είσαι τόσο ωραίος.. για μια χρήση
Θα τελειώσουμε νωρίς, ίσως δεν με ξαναδείς..
Είσαι τόσο ωραίος.. (τόσο ωραίος..)


Πολλές φορές, τα one night stand, είναι επικίνδυνα
Μου είχαν πει
Η καρδιά, η ψυχή, το κορμί αδιαφορεί για κείνη την στιγμή
Αλλά μετά μπορεί να αιμορραγεί για καιρό, για μήνες,
γιατί τυχαίνει αυτός, να είναι το άλλο σου μισό
Να σου αγγίξει μια χορδή πολύ λεπτή
Και μετά να σου πει ένα αντίο χαλαρά
Σαν μπουκαλάκι με άρωμα ακριβό
Πού το ξόδεψες όλο σε μια βραδιά

(Στίχοι, Μουσική, Πρώτη εκτέλεση: Ευσταθία)

Αγάπη...

Αγάπη μου, σ' αγαπώ...
Μου την σπάει πολύ ειδικά τον τελευταίο καιρό να ακούω τόσο συχνά τις εκφράσεις αυτές. Σ' αγαπώ, έχει περάσει μόνο π.χ. ένας μήνας και σ' αγαπώ. Τι λες ρε παπάρα? Αγάπησες τι? Το καλό πήδημα, τις πίπες ή ότι έχει όμορφες φίλες και θα βολευτούν όλοι?

Αγάπη μου, τι αγάπη μου ρε ηλίθιε σε ποιά τα λές? Σε ποιον απευθύνεσαι με λέξεις αγάπη, σ' αγαπώ, είσαι η ζωή μου?

Τι σημαίνει αγάπη? Αγάπη είναι τα συναισθήματα εκείνα που αρχίζουν σιγά-σιγά να γίνονται μεγαλύτερα σαν ένα δεντράκι που τελικά γίνεται κάτι πολύ μεγαλύτερο, που σε σκεπάζει και αισθάνεσαι τόσο μικρός μπροστά του.

Αγάπη είναι κάτι άλλο, από τον έρωτα, τη φιλία, τη στοργή.
Η αγάπη μπορεί να είναι ανεξάρτητη από ερωτικά συναισθήματα.

Μην σπαταλάμε λοιπόν τόσο εύκολα λέξεις σαν Αγάπη μου, σ΄αγαπώ, αγαπηθήκαμε αλλά τελικά χωρίσαμε, το διαλύσαμε μετά από παράφορη αγάπη... μπούρδες και μαλακίες.

Αγάπη είναι να βάζεις τον άλλο σε προτεραιότητα, να του δίνεις αξία, να νοιάζεσαι για τον αν εκείνος περνά καλά, να βρίσκεις τρόπους να τα κάνεις όλα αυτά. Αγάπη είναι να μην σε νοιάζει τι λένε οι γύρω σου, γιατί εσύ με κάποιον ανεξήγητο τρόπο ξέρεις και νοιώθεις ότι μπορεί να τα δίνεις όλα, να μην υπολογίζεις τίποτα και κανένα γιατί το θες και γιατί ξέρεις ότι θα κάνεις το δικό σου άνθρωπο να είναι καλά.

Αγάπη είναι να πεις στον άλλο, ξέρεις δεν πειράζει που δεν έγινε αυτό εκείνο το άλλο, αλλά είμαι σίγουρος ότι εσύ έκανες το καλύτερο που μπορούσες.

Αγάπη είναι να βλέπεις πράγματα που σε πειράζουν στην συμπεριφορά, στην ομιλία κάποιου και εσύ να τα προσπερνάς γιατί ξέρεις ότι τελικά για σένα σημαίνει κάτι.

Αγάπη είναι να πηγαίνεις από τη μια μεριά της πόλης στην άλλη για να αγοράζεις κάτι που θέλει, ασχέτως ώρας, κούρασης και δικής σου διάθεσης.

Αγάπη είναι ...

Αυτό που δεν έζησα μαζί της, γιατί αγάπη είναι κάτι interactive!!!

Ζωή... τι δεν είναι...

Δεν ξέρω από που να "πιαστώ" για να εκφράσω όλα τα συναισθήματα που ένοιωσα χθες. Είδα μια φίλη που την είχα κάνει στην άκρη εδώ και πολύ καιρό, σύνολο σχεδόν χρόνο... Χωρίς να μου έχει κάνει κάτι, χωρίς να έχουμε τσακωθεί. Για κάποιους δικούς μου σίγουρα ηλίθιους λόγους.



Ζωή δεν είναι μόνο τα μπουζούκια (βλέπε φωτό...)


Τες πα, είναι καλά, το χάρηκα που μιλήσαμε και είπαμε πολλά. Να είσαι καλά και να προσέχεις διπλά τώρα...


Όσο για εκείνη, ...γιατί μου τη θυμήσατε γιατί..? Κάνει την άδεια τη ζωή της, συγκατοικεί ή καλύτερα φιλοξενεί την κολλητή της και νομίζει ότι αυτό είναι η ζωή. Δεν ήξερε τι σημαίνει αγάπη, δεν ξέρει τι είναι η ζωή. Ίσως και εγώ να μην ξέρω, αλλά ξέρω τι δεν είναι ...


Δεν είναι ζωή...

• Το να σε νοιάζουν μόνο οι "χορηγοί"... κάθε ηλικίας


• Το να θέλω μόνο να παίρνω και ποτέ να δίνω


• Το σηκώνω το τηλέφωνο και σε καλώ και ΑΠΑΙΤΩ να είσαι available 24/7


• Το να μην ξέρω στην ηλικία των 31 το τι θέλω, που πάω και πως


• Το ΕΓΩ, υπάρχει και το εμείς το εσύ...


• Το να μην μπορείς να κοιτάξεις τον άλλο στα μάτια, χωρίς ντροπή

Σίγουρα είναι πολλά περισσότερα και άλλα μικρά άλλα μεγάλα. Ίσως και εγώ να μην ξέρω, ίσως και εσείς να μην ξέρετε. Η ζωή είναι ποτάμι... Συναισθήματα, αγάπες, θάνατος, χαρά, δάκρυα, φωνές, μούτρα, τσακωμοί, χάδια...

Ζωή είναι τα ξημερώματα εκείνα που κοιμάται ο άνθρωπος σου και εσύ χαζεύεις το κορμί του, το πρόσωπο του, την στάση του στον ύπνο, την αναπνοή του, το χνούδι στο δέρμα του, τη μυρωδιά του...

Ζωή είναι να είναι άρρωστη και εσύ να είσαι εκεί 2-3 μέρες να ακούς το παράπονο της, γιατί σε μένα, δεν είμαι καλά... να ακούς όλα τα παράπονα και τα κακά, λες και εσύ φταίς που κρύωσε και είναι χάλια... αλλά είσαι εκεί δίπλα.

Ζωή είναι να βλέπεις τα παιδιά σου να μεγαλώνουν και εσύ να γερνάς.

Ζωή είναι, η ζωή που δεν ολοκλήρωσα μαζί της

Ζωή είναι κάτι άλλο από αυτό που νοιώθω για τη ζωή...

Και εμένα μου λείπεις...ας γελάσω...

Διάβαζα πριν λίγο ένα άλλο πολύ όμορφο, πολύ αξιόλογο blog.

Ένα πολύ καλογραμμένο blog με ένα τελευταίο post που θα ήθελα να το κάνω copy/paste στο δικό μου, σαν να το είχα γράψει εγώ... Το θέμα του, ήταν "Μου λείπεις"...

Μου λείπει και εμένα πολλές φορές, ακόμα και μέσα στην ίδια μέρα. Ειδικά Παρασκευή μέχρι Κυριακή μου λείπει αφάνταστα.

Όμως τελικά εγώ είμαι πολύ καλύτερα. Είμαι πολύ καλύτερα με τον εαυτό μου, που δεν κρύφτηκα ποτέ, που δεν είπα ψέμματα, που δεν έκανα κάτι πίσω από την πλάτη της. Είμαι πολύ καλύτερα γιατί έχω χαμόγελο που το νοιώθουν και οι άλλοι και λένε μπράβο που είσαι καλά.

Είμαι καλύτερα γιατί ξέρω ότι μακριά μου δεν είναι τόσο καλά, όσο θέλει να δείχνει.

Μου λείπει σε σημείο που σκέφτηκα να σβήσω το κινητό της από το τηλέφωνο μου, αλλά τι να το κάνεις, μπαίνω σπίτι και τη βλέπω σε πολλές φωτογραφίες που τα παιδιά δε θέλουν να τις μαζέψουν!!!

Μου λείπει που ξέρω ότι κάποιος άλλος την έχει δίπλα του. Αλλά τελικά δεν μου αξίζει μια τέτοια κατάσταση, μια τέτοια γυναίκα.

Κάτι τέτοιες καταστάσεις μας κάνουν δυνατότερους έτσι ώστε στην επόμενη σχέση να τα δώσουμε πιο δυνατά, να πούμε ξανά ένα μεγαλύτερο Σ' αγαπώ, ένα μεγαλύτερο Μου Λείπεις!!!

Καλό δρόμο μωρό...

Σου αξίζει ο δρόμος!!!

Μωρό μου για τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις...

Αυτή είναι η προτεινόμενη θεραπεία σου!!!

Δοκίμασε το, 8 φορές την ώρα, 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες κάθε βδομάδα.

Δεν έχει σημασία πριν ή μετά από γεύματα.

Συγκεντρώσου,

το θέμα είναι η κατάλληλη θεραπεία όχι το πότε...

Πάρε με για τα αποτελέσματα...

Δεν σε καταλαβαίνω, απαγορεύται?

Απαγορεύεται να είμαι στο club?

Υπάρχει καμία ταμπέλα που να απαγορεύει την παρουσία μου εκεί? Το έχεις ήδη κάνει δικό σου και θα μου κόψεις την είσοδο?

Ή είχες κάτι να κρύψεις? Hello, R U listening?

Πλέον θα είμαι όπου θέλω, ότι ώρα θέλω χωρίς να δίνω δικαίωμα σε κανένα, ειδικά σε σένα!!!

Σπάστηκες, ε?

Σου την έσκασα... την πάτησες...

Έτσι μου είπες χθες... Με πήρες από το τηλέφωνο που ήξερες ότι θα το σήκωνα στα σίγουρα καθώς του έχω μεγάλη εκτίμηση.

Με πήρες να πεις ότι βρήκες επιτέλους μια καλύτερη δουλειά και να μου πεις τα καλά νέα καθώς εγώ είχα στείλει το βιογραφικό σου. Ήμουν ο πρώτος που σου είχε πει ότι έχω ένα καλό προαίσθημα για τη δουλειά αυτή...

Για μια ακόμη φορά βγαίνω αληθινός μαζί σου...

Να είσαι καλά, χάρηκα που σε άκουσα έτσι τόσο ενθουσιασμένη.

Μετά όμως με έριξε πολύ, νόμισα ότι σε είδα στη Μεσογείων σε θέση συνοδηγού... νόμιζα ότι χτυπούσε το κινητό μου... σε σκεφτόμουν συνέχεια.

Δεν πειράζει, ούτε σήμερα ήμουν καλύτερα. Πονάω, ίσως είναι νευρόπονος μόνο αλλά πονάω πολύ...

Σου εύχομαι να τα πας καλά.

Να βρεις χρόνο να σκεφτείς τι έγινε με μας και να βρεις το θάρρος να παραδεχτείς κάποια πράγματα. Όχι σε μένα, σε σένα να μιλήσεις και να παραδεχτείς ότι με "έσπασες" με πάτησες και γεννήθηκες ξανά από τις δικές μου στάχτες...

Καλό δρόμο...

Και τα μυαλά στον "αέρα"...

Μέσα σε όλες τις τρελές σκέψεις που είχα κάνει, ήταν και αυτή:

Η περί ου ο λόγος, έχει κλείσει κάποιο ταξίδι για Monaco για να δει τον αγώνα F1.

Καθώς λοιπόν ο κόσμος είναι μικρός και τυχαίνει για μια ακόμη φορά να "σπάσει ο διάολος το ποδάρι του", καθώς γνωστό πρακτορείο με ειδίκευση σε τέτοια ταξίδια είναι σχεδόν δίπλα στη δουλειά μου, είχα κλείσει και εγώ την ίδια περίπου πτήση. Δηλαδή ίδια αναχώρηση αλλά θα επέστρεφα την ίδια μέρα Αθήνα.

Γιατί?

Ήθελα να της κάνω πρόταση σχεδόν πρόταση "γάμου", δηλαδή να ξεχάσουμε ότι έγινε και να προχωρήσουμε μαζί ξανά...

Είχα ήδη μιλήσει με τον υπεύθυνο βάρδιας εκείνης της ημέρας και θα έμπαινα στο αερσκάφος πολύ νωρίτερα για να μην συναντηθούμε και να κάνω την έκπληξη...

Όλα αυτά βέβαια, πριν βρεθώ εγώ μπροστά στις εκπλήξεις...

Δεν πειράζει όμως, μαθαίνουμε και ενεργούμε καλύτερα την επόμενη φορά...(? δεν νομίζω, απλά το αναφέρω... )

Δε γυρίζω πίσω, είμαι ήδη αλλού...

Good things come to those who are wait...

Μιλούσα πριν λίγο στο τηλέφωνο με έναν πολύ καλό φίλο από τα παλιά. Ξέρεις καμιά φορά ένα τηλεφώνημα, μια κουβέντα, μια σκέψη από το πουθενά είναι πολύ "δυνατή". Σου δίνει ενέργεια, θάρρος για να παλέψεις πάλι με το κεφάλι και τα μάτια να βλέπουν μπροστά.

Καλύτερα που έγιναν τώρα τα δύσκολα πράγματα και όχι αργότερα που θα ήταν πολύ δύσκολο να τα "μαζέψουμε". Με νοιάζει πολύ περισσότερο για τα παιδιά και όχι για κάτι άλλο. Αυτά λέγαμε με το φίλο μου από τα παλιά και κλείσαμε με τη φράση: "Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο" .

Πολύ σημαντικό να το ακούς από κάποιον που έχει περάσει και εκείνος πολλά. Που έχει δει τη ζωή και από την καλή αλλά και από την άσχημη και βρώμικη πλευρά της.

Φίλε μού έκανες καλό, θα συνεχίσουμε την κουβέντα αύριο στο γνωστό μέρος...

Να είσαι καλά!

Ελένη...

Ζούμε σ' έναν κόσμο μαγικό

με φόντο την Ακρόπολη, το Λυκαβηττό

Γεμάτα τα μπαλκόνια, πολιτικά αηδόνια

Υποσχέσεις και αγάπες και πολύχρωμα μπαλόνια

κι ευτυχισμένα χρόνια

Κι εσύ Ελένη και καθ' Ελένη

της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη

Η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη

Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο

κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει

Κι εσύ Ελένη και κάθ' Ελένη

της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη

Ζούμε σ' ένα κόσμο μαγικό

Υποχθόνια δουλεύει με μοναδικό σκοπό

Να σε μπάσει στο παιχνίδι, τη ζωή σου πως θα φτιάξει

Να σου τάξει, να σου τάξει την ψυχή σου να ρημάξει

Κι όταν φτάσει να ελέγχει της ελπίδας σου τον πόνο

δεν του φτάνει ετούτο μόνο

Με γλυκόλογα σε παίρνει απ' το χέρι

Σε βαφτίζει της Ελλάδας νοικοκύρη

Κι εκεί που λες αλλάξανε τα πράγματα και σηκώνεις το ποτήρι

Αρπάζει, κλέβει τ' όνειρό σου και του κάνει χαρακίρι

Life is wonderful, στο αφιερώνω αλλά δεν έχεις ιδέα από τη ζωή, δεν ξέρεις τι σημαίνει να αγαπάς!!!

It takes a crane to build a crane
It takes two floors to make a story
It takes an egg to make a hen
It takes a hen to make an egg

There is no end to what I'm saying

It takes a thought to make a word
And it takes some words to make an action
And it takes some work to make it work
It takes some good to make it hurt
It takes some bad for satisfaction

Ah la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la la life goes full circle
Ah la la la la life is wonderful
Ah la la la la la

It takes a night to make it dawn
And it takes a day to make you yawn brother
And it takes some old to make you young
It takes some cold to know the sun
It takes the one to have the other

And it takes no time to fall in love
But it takes you years to know what love is

And it takes some fears to make you trust
It takes those tears to make it rust
It takes the dust to have it polished

Ah la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la la life goes full circle
Ah la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la

It is so...

It takes some silence to make sound
And it takes a loss before you found it
And it takes a road to go nowhere
It takes a toll to make you care
It takes a hole to make a mountain

Ah la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la life goes full circle
Ah la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la life is meaningful
Ah la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la

It is so...wonderful...
It is so meaningful...

Παράπονο...

Σκεφτόμουν όλα τα περασμένα και μονολογούσα, προσπαθούσα να μετρήσω τις κακές και τις καλές στιγμές. Τα λάθη και τα άσχημα που έχω κάνει, τα λάθη και τα άσχημα που έχει κάνει.

Πολλοί που διαβάζουν το blog λένε ότι με τρώει ακόμα, ότι γι' αυτό γράφω. Με τρώει ίσως περισσότερο το παράπονο και όχι κάτι άλλο. Ξέρω ότι δεν θα είμαστε ΠΟΤΕ ξανά μαζί. Κάποιος που δεν είναι δίπλα σου τώρα, δεν ήταν ποτέ...

Αλλά δεν συμπεριφέρθηκε σωστά, δεν τα υπολόγισε από την αρχή, σου τα 'λεγα μωρό. Είναι δύσκολα τα πράγματα, μου έλεγες 1000 χρόνια μαζί, μου έλεγες αν υπάρχει παράδεισος είναι στα μάτια σου, μου έλεγες θα 'πρεπε να 'σαι εδώ που σε χρειάζομαι.

Μου είχες πει τότε, πάμε για τσιγάρα? Και πήγαμε τελικά 40+40 χιλιόμετρα μιλώντας και συζητώντας για τις σχέσεις και γιατι τα ζευγάρια χωρίζουν τόσο εύκολα στις μέρες μας.

Σου έλεγα ότι θα μπεις σε ένα αγώνα δρόμου που ήδη έχει αρχίσει και μου έλεγες ότι δίπλα μου αισθάνεσαι ασφάλεια ότι δεν φοβάσαι όταν έχεις εμένα δίπλα.

Τι έγιναν όλα αυτά? Σε ποιον τώρα λες τα ίδια? Ποιος θα σου κολλάει τώρα πια χαρτάκια post-it στο ψυγείο (το post-it αυτό δεν είναι δικό μου, είναι απλά τώρα στο ψυγείο της), στην τουαλέτα? Ποιος μωρό σε ξυπνάει τα πρωινά, σου φέρνει καφέ, ποιος σε πηγαίνει στη δουλειά?

Σε ποιον λες στείλε το βιογραφικό μου, πάρε μου εφημερίδες, κάνε εκείνο και το άλλο?

Με ποιον προγραμματίζεις το επόμενο ταξίδι σου? Ποιος θα σου ψωνίζει από τη LV, από τη Gucci, ποιος θα μείνει μαζί σου όταν είσαι άρρωστη να σε ακούει να "γκρινιάζεις" και να λες γιατί να μου τύχει σε εμένα, γιατί να είμαι τόσο χάλια, ποιος θα πηγαίνει στον Πειραιά για κρέπες και θα τις φέρνει στο σπίτι σου στην άλλη μεριά της Αθήνας?

Ποιον θα ξυπνάς το βράδυ και θα λες, διψάω διψάω διψάω σου λέω... και θα τσακίζεται στην κυριολεξία (θυμάσαι ψυγείο Γρεβενά...). Ποιον θα λες ζηλιάρη? Σε ποιανού την παρέα θα σε έχουν στα ώπα-ώπα όχι γιατί σε βλέπουν με τα mini και τα μπουστάκια, αλλά γιατί περίμεναν μια σωστή γυναίκα να είναι δίπλα μου?

Σε ποιον άλλο θα στέλνει σχεδόν καθημερινά email ξέρεις ποιος και θα μιλάει μαζί του στο τηλέφωνο για ευχές αλλά και για άσχετα καθημερινά πράγματα?

Μακάρι να βρεθεί κάποιος να σε φροντίζει.

Καλό δρόμο...

Rich Bitch...

If you gonna ride, ride the white horse....
if you gonna be rich you gotta be a bitch.
i said rich, bitch...

Σου θυμίζει κάτι το τραγούδι?

Για πες, σε ενδιαφέρει να σε πάρουν πρόεδρο στο νέο εκπαιδευτικό ίδρυμα, BITCH ACADEMY?

Μπορεί να ψάχνουν για καλά και έμπειρα στελέχη. Με τη δική σου προϋπηρεσία και τεχνική θα πας για θέση προέδρου κατευθείαν!!!

Συστάσεις εδώ, πολλές και καλές.

Άντε γειά.....

Την αγαπούσα...

Εσείς την ιστορία μου που ξέρετε
κι αν τώρα ζει με άλλον ή μονάχη,
δεν θέλω τ' όνομά της ν' αναφέρετε,
δεν θέλω να μαθαίνω κι αν υπάρχει.

Την αγαπούσα παραδέχομαι,
ήταν το δεύτερο εγώ μου,
μα τώρα πια δεν την ανέχομαι
ούτε σαν σκέψη στο μυαλό μου.

Εσείς που αναγνωρίζετε πως έπαιξε
κορώνα γράμματα και τη ζωή μου,
αφού και για τον χωρισμό μας έφταιξε,
ας ζήσει μέσ' στην περιφρόνησή μου.

Την αγαπούσα...

Ανεμόσπιτο...

Έχει τραγουδήσει πριν πολύ καιρό ο μεγάλος Δ. Μητροπάνος:

Γυναίκα σκάρτη, χιόνι του Μάρτη

όσο κι αν πίνω, σε θέλω και πονώ

γυναίκα ψεύτρα, σκληρή σαν πέτρα

τι κι αν μεθάω, σαν ρούχο σε φορώ.

Καρδιά, σκληρή καρδιά, κλωστή και βελονιά

τα μάτια μου θα ράψω να μη σε βλέπω πια...

Πριν λίγο είχα μια αναπάντητη στο κινητό μου, ήταν από το σταθερό του σπιτιού της. Σίγουρα κατά λάθος έγινε.

Αλλά το σκεφτόμουν για αρκετή ώρα, ήταν κατά λάθος ή θέλει κάτι? Πάλι για να με βρίσει και να με βγάλει τρελλό?

Να με πει για πολλοστή φορά ζηλιάρη, να μου πει ότι έτσι είναι οι σχέσεις στην εποχή μας και ότι έχω μάθει αλλιώς και θα πρέπει να προσαρμοστώ?

Θυμήθηκα ξαφνικά, Sofitel-Παρίσι-Ελληνικό Αρκαδίας-Αίγινα-Disneyland Παρίσι-Αίγινα με τις φίλες-Λέχαιο-Κεφαλοννιά-Λευκάδα-Μύκονος-Γρεβενά-Θεσσαλονίκη-Ζαγοροχώρια-Λευκάδα και με έπιασε το συνηθισμένο παράπονο: Γιατί?

Τι ήθελες τελικά, έχεις καταλάβει?

Στην ψεύτικη ζωή σου, σπόνσορα αναζητάς!!!

Τι σου έφταιξα και έπαιξες μαζί μου? Τι σκατά ήθελες, γιατι δεν με άφηνες τότε στην Κέρκυρα στην ησυχία μου? Τι την έκανες εκείνη την κουβέντα? Τι την ήθελες τη φοβερή φράση/ερώτηση "Ξέρεις γιατί τόσα πολλά ζευγάρια χωρίζουν? Απάντησες μόνη σου, γιατί δεν κάνουν υποχωρήσεις..."

Μια υποχώρηση πες μου που έκανες γιατί το ήθελες, γιατί το ένοιωσες...

Πάντα θέλεις οι άλλοι να κάνουν υποχωρήσεις και να βάζουν νερό στο κρασί τους.

Το motto σου? Αυτή είμαι δεν αλλάζω για τίποτα, αν σου αρέσω...

Άλλη φορά θα σας γράψω για τα χαρτάκια στο ψυγείο και για το χαρτάκι που έχει τώρα...

Μια πάπια, μα ποια πάπια???

Κάνει την πάπια!!!

Ξέρει ότι γνωρίζω τα πάντα και βέβαια αφού μίλησε με τη φίλη της,αυτήν που γιόρταζε χθες, μου είχε στείλει μήνυμα ότι όλα είναι ψέμματα και τίποτα δεν ισχύει.

Γλυκιά μου, που λέει και η άλλη σου φίλη, ξέρεις ότι όλα που σου είπα στις 4/4 στο Ψυχικό, απλά είναι αλήθεια.

Ίσως δεν ξέρεις την λέξη αυτή, αλλά δεν πειράζει. Ξέρουν άλλοι τι σημαίνει η λέξη ΑΛΗΘΕΙΑ.

Μπορεί να εκτιμήσουν ότι κάποιος βρέθηκε να τους ανοίξει τα μάτια, πριν είναι πολύ αργά. Πριν χάσουν τόσα, όσα έχασα εγώ...

Τι λες, δεν αξίζει να σε βγάλω στη σέντρα? Ε μωρό?

Τι λέτε εσείς όλοι που διαβάζετε το blog?

Η φωτό είναι από τη Disneyland, πέρυσι τον Ιούνιο...

Το καπελάκι μου και φεύγω...

Πρόσεχε Ελενίτσα, γιατί εγώ είμαι παλάβρας! Παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω.

(προς αποφυγή "παρεξηγήσεων" τα παραπάνω είναι αυτά που γράφονται στο συννεφάκι...)

Ένοιωσα σαν να μην πέρασε μια μέρα..

Ήμουν πάλι εκεί, στο ίδιο μέρος μετά από 15 μήνες...
Σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα, είπα στην αρχή. Όμως στο μέρος αυτό σε γνώρισα, σε ερωτεύτηκα αλλά τελικά το μετάνοιωσα.
Σου αφιερώνω το παρακάτω τραγούδι, το λέει ο Αντώνης Ρέμος, και θα ακολουθήσω ΠΙΣΤΑ τα λόγια του...

Χωρίς αισθήματα
αλλάζεις βήματα
μου λες κουράστηκες απ' τη συνήθεια
αυτά τα ψέμματα
τα πλάγια βλέμματα
δε μου αξίζουνε
πες την αλήθεια.
Και δε τρέχει τίποτα
που ξεχνάς τι νιώσαμε
που εδώ τελειώσαμε και θα σε χάσω
και δε τρέχει τίποτα
μη κοιτάς το δάκρυ μου
θα τη βρω την άκρη μου θα σε ξεχάσω.
Χωρίς αισθήματα
περνάς μηνύματα
πως γνώμη άλλαξες σε μια νύχτα
και γω ξοδεύομαι
μην το παιδεύουμε
πες μου στα γρήγορα
μια καληνύχτα.
Και δε τρέχει τίποτα
που ξεχνάς τι νιώσαμε
που εδώ τελειώσαμε και θα σε χάσω
και δε τρέχει τίποτα
μη κοιτάς το δάκρυ μου
θα τη βρω την άκρη μου θα σε ξεχάσω

5 μέρες τρως αγγούρι και στο Club το παίζεις μούρη...

Με ποιό "πρόσωπο" σε ξέρουν εκεί? Το παίζεις "μούρη", η κάποια, αυτή που τα ξέρει όλα. Αυτή που νομίζει ότι είναι η καλύτερη όλων, ότι όλος ο κόσμος πρέπει να ασχολείται μαζί σου.

Τις ανασφάλειες σου τις ξέρουν? Τον πραγματικό σου χαρακτήρα? Το ότι είσαι γυναίκα-αράχνη το ξέρουν?

Μήπως κάποιος πρέπει να τους προστατεύσει? Σίγουρα δεν αξίζει να περάσουν και άλλοι τα ίδια!

Case is closed darling!!!

Από εφημερίδα της Κυριακής 8/4...

Να διαβάζεις και τίποτε ε... Να αγοράζεις εφημερίδα όχι μόνο για τα DVD...

Πολύ

ενδιαφέρον άρθρο, σίγουρα σε εκφράζει 100%!!! Αυτό δείχνεις.

Αν θες να έχεις το original απλά στείλε μήνυμα ή πάρε με τηλέφωνο. Ξέρεις που θα με βρεις, όπως κάνεις κάθε φορά που τυχόν έχεις ανάγκη να σου στείλω κάτι ή να σε εξυπηρετήσω σε κάτι.

A και κάτι ακόμα, αν θες παραπάνω copies για τις φίλες σου αλλά και για τη συμβουλάτορα σου, θα σου βρω. Εδώ σου έβρισκα τόσα clippings....

Μικρός ο κόσμος ε? Ακόμα μικρότερος γίνεται με μας τους δύο...

Κάποια στιγμή και σύντομα θα μαθευτούν διάφορα...

Keep reading darling...

Να τη χαίρεσαι την καινούργια σου αγάπη... (τραγούδι...)

Να τη χαίρεσαι την καινούργια σου αγάπη... (έλα πάμε δις...) όλοι μαζί τώρα!!!

Αλλά μας έχεις μπερδέψει πάλι, θες αυτόν ή τον άλλον? Ποιος ποιος ποιος μωρό μου ποιος?

Ο άλλος το έχει κάνει ήδη... και καλά όπως είπες!!!

Τι να σου πω ρε, είσαι τόσο χάλια, τόσο ρηχή, τόσο άσχημη σαν χαρακτήρας που έχω αλλάξει άποψη για σένα.

Εγώ που πέθαινα για σένα, εγώ που δε ζούσα χωρίς να σε δω, χωρίς να σου μιλήσω.

Ευτυχώς που από όλους σας, φίλους και συγγενείς, μόνο ένας αξίζει!!! Ευτυχώς που υπάρχει και αυτός για να υπάρχετε εσείς!!!

Αλλά ποιος να σου δώσει ένα καλό παράδειγμα? Η κολλητή σου, οι φίλες σου, ποιός και ποιά???

Α και κάτι άλλο, μην μπεις στον κόπο να μου πεις ξανά κάτι για κανένα. Δεν με ενδιαφέρει η γνώμη σου...

Μπράβο σου, καλό δρόμο!!!

(η φωτό υπάρχει και σε υψηλή ανάλυση)

Δεν έβαζαν μια φωτογραφία σου καλύτερα?

Ερωτικά χαρακτηριστικά Ιχθείς

Ιχθύες

Αν είστε ευχαριστημένος να ζείτε στη χώρα της αυταπάτης,
πεισμένος ότι μια μέρα θα έλθει στη ζωή σας ένας πρίγκιπας ή μια πριγκίπισσα χωρίς να κάνετε το παραμικρό για να τους έλξετε προς το μέρος σας,
είναι καιρός να βγάλετε τα ροζ γυαλιά σας.

Αυτό ίσως να συμβαίνει στα παραμύθια, αλλά η σημερινή ζωή είναι πολύ διαφορετική από αυτήν του χθες.

Παρ' όλο που είναι θαυμάσιο να συναντήσετε κάποιον τόσο ρομαντικό όσο εσείς, δεν θα βλάψει να αποκτήσετε λίγη κοινή λογική.
Αν παραμείνετε όπως είστε, οι ευκαιρίες για να έχετε έναν εραστή θα είναι ένας άλλος Ιχθύς που θα είναι τόσο "πρακτικός" όσο και σεις.
Αυτό ίσως να ακούγεται βαρύ, ειδικά όταν έχετε τόσο σπουδαία καλά σημεία.

Είστε ευαίσθητος, συμπονετικός και τρυφερός,
αλλά έχετε την τάση να ερωτεύεστε κάποιον που είναι αυτό που δεν χρειάζεστε στη ζωή σας. Εφ' όσον έχετε τόσο μεγάλη διαίσθηση, πρέπει πραγματικά να μάθετε να τη χρησιμοποιείτε για τη δική σας προστασία.
Να μην παρασύρεστε από δακρύβρεχτες ιστορίες,
να μην είστε ο ώμος για να ακουμπήσει κάποιος (ειδικά αν αυτός είναι δυνατότερός σας και σεις βέβαια δεν το ξέρετε).

Αν θέλετε να σαγηνεύσετε έναν εραστή που θα είναι καλός για σας, τότε πρέπει να αρχίσετε να μεγαλώνετε λίγο.
Κανένας δεν θέλει έναν σύντροφο που διαρκώς θα χρειάζεται επιβεβαίωση,
και που περιοδικά θα δανείζεται χρήματα επειδή θα του τελειώνουν συνεχώς.
Προσπαθήστε να τα βγάλετε πέρα μόνος σας πιο συχνά, είστε πιο δυνατός από ότι μερικές φορές δείχνετε.
Να είστε επίσης περισσότερο εξωστρεφής.
Μερικές φορές η ντροπή σας, σας εμποδίζει να γνωρίσετε αυτόν που θα μπορούσε να είναι ο ιδανικός σύντροφος, επειδή και μόνο βρίσκεστε στα παρασκήνια αντί να βρίσκεστε εκεί που είναι τα πιο εξωστρεφή Ζώδια.

Δεν χρειάζεται να αλλάξετε πάρα πολύ, γιατί είναι πολύ αναζωογονητικό να συναντήσετε κάποιον που ακόμη πιστεύει ότι υπάρχει ακόμη αληθινή αγάπη,
όμως προσπαθήστε να σκεφτείτε λίγο περισσότερο το μέλλον αντί να ζείτε στο δικό σας μικρό κόσμο.
Μην προβάλλετε τις περασμένες σας απογοητεύσεις στην ερωτική σας ζωή γιατί θα σας κάνει πιο εσωστρεφή και αρνητικό.
Να πιστεύετε στον εαυτό σας περισσότερο.
Είστε ευλογημένος με δημιουργικές ικανότητες αλλά πάντα τείνετε να υποτιμάτε τον εαυτό σας υπέρ το δέον.
Με μια νέα θετική συμπεριφορά, αυτός ο αναμενόμενος εραστής των ονείρων ίσως να μην είναι πια ένα όνειρο.

Πατάς ένα κουμπί.... και ερωτεύεσαι!!!

Το καλύτερο που έμαθα!!!

Τι είναι κυρία μου η καρδιά? Κουμπί που το πατάς και τη μια απορρίπτει και την επόμενη ερωτεύεται? Παίρνει η καρδιά προώθηση για να κάνει κάτι?

Τι εννοείτε κυρία μου προτρέποντας " να τον ερωτευτείς" ? Δηλαδή τι ? Πως ? Μπράβο σας...

Ωραία συμβουλή, να τον ερωτευθείς γλυκιά μου... να πιάσεις την καλή δηλαδή. Δεν έχει οικογενειακές υποχρεώσεις, δεν έχει σημασία που υπάρχει άλλη, εσύ να προσπαθήσεις να τον ερωτευτείς... Να πιάσουμε την "καλή", να μην έχουμε προβλήματα... όχι σαν τον άλλο, που σου έκανε δύσκολη τη ζωή. ...Κοριτσάκι μου εσύ να είσαι καλά και εγώ μαζί σου, σε υποστηρίζω...

Στον αυτόματο λοιπόν και η καρδιά κυρίες και κύριοι!!!

Νέο πρόγραμμα "Ερωτευτείτε" λοιπόν.

Στην υγειά σας!

Ανεμος...

Ας είχα μια στιγμή

μονάχα μια στιγμή

λίγο για μένα

πριν άλλαζα ζωή

και όσα θεωρούσα δεδομένα.

Ας είχα ένα λεπτό

να το ξανασκεφτώ

να μην σ΄αφήσω

να κάνω πίσω.

Και σαν τον άνεμο στους δρόμους τριγυρνώ

μ΄ένα φιλί κι ένα τσιγάρο δανεικό

σε αγκαλιές που ότι κι αν κάνω

μου θυμίζουν πάντα εσένα.

Κι αφού σαν άνεμος

τα γκρέμισα όλα πια

στη μοναξιά μου θα κεράσω δυο ποτά

το ένα για σένα μια συγγνώμη

το άλλο θάνατο για μένα.

Ας είχα μια φορά

σ΄ότι μας αφορά κλειστά τα μάτια

να μην ακροβατώ

σε όνειρα που έκανα κομμάτια.

Ας είχα τη ψυχή τη δύναμη

για να το πολεμήσω

να κάνω πίσω.

Και σαν τον άνεμο στους δρόμους τριγυρνώ

μ΄ένα φιλί κι ένα τσιγάρο δανεικό

σε αγκαλιές που ότι κι αν κάνω

μου θυμίζουν πάντα εσένα.

Κι αφού σαν άνεμος

τα γκρέμισα όλα πια

στη μοναξιά μου θα κεράσω δυο ποτά

το ένα για σένα μια συγγνώμη

το άλλο θάνατο για μένα.

(Στίχοι: Γιώργος Θεοφάνους

Μουσική: Γιώργος Θεοφάνους

Πρώτη εκτέλεση: Αντώνης Ρέμος)

Τετάρτη 4/4....

Είχες πάντοτε "κόλλημα" με το 4.... 14..... 24..... κλπ. Σήμερα λοιπόν Τετάρτη 4/4 ρίξαμε ακόμα ένα μικρό καυγαδάκι από το πουθενά.....

Δεν σε καταλαβαίνω, θες να με έχεις πάντοτε back office και να είμαι πάντα εκεί, που είμαι δηλαδή σε κάθε στιγμή που εσύ με ζήτησες. Μια φορά άλλαξα κάτι και αντέδρασες αρκετά νευριασμένα και κακόβουλα.

Ίσως να μην σε νοιάζει πλέον ΚΑΘΟΛΟΥ για μένα. Μάλλον υπάρχει κάτι άλλο για σένα..

Από τη μια παίρνεις τηλέφωνο 2-3 φορές τη μέρα, το Σ/Κ εξαφανίστηκες, με παίρνεις να σου κλείσω ραντεβού, την Τρίτη εξαφανίζεσαι... Είμαστε στον ίδιο χώρο και κανένα τηλέφωνο, (το τζηνάκι με την κόκκινη ζώνη σου πάει πολύ...) με παίρνεις την επόμενη.... Που είσαι σε συνάντηση, (ρωτάς)?

Γιατί ρωτάς? Σαν τι ρωτάς? Σαν φίλη?



Τέτοιες φιλίες δεν τις θέλω!!! Το θυμάσαι πως αντιδρούσα σε παρόμοιες "φιλίες σου"? Δεν σε βλέπω φιλικά, δεν έχει αλλάξει το πως ΕΓΩ βλέπω ΕΣΕΝΑ.



Εσύ όμως?



Δεν δείχνεις κάτι προς αυτή την κατεύθυνση. Περνάς καλά με την παρέα σου? Αν ναι, μπράβο σου. Το έχεις ψάξει όμως λίγο? Για ρίξε μια ματιά στα πιο βαθιά σου... Εεε τι βλέπεις?



Τι ψάχνεις, τι θέλεις να κάνεις στα 31 σου? Να βρεις μια σχέση που να έχει λεφτά, να κάνει ταξίδια, να μην έχει παιδιά, να μένει σε όμορφη περιοχή? Αυτό ΜΟΝΟ σου λείπει? Αν ναι, μαζί σου. Όμως δεν είσαι τόσο ρηχή.... έτσι νόμιζα όλο αυτόν τον καιρό!!!

Αποδεικνύεις μάλλον το αντίθετο....

Πάλι λίγο μπερδεμένα τα έχεις, πάλι μπλέκεις φίλους... ή θα μπλέξεις φίλους και ίσως κολλητούς...

Ταξιδεύοντας...

Πολλές φορές νιώθω πως δε μ΄αγαπάς όπως χθες

με κοιτάς λες κι είσαι αλλού λες κι είσαι αλλού κάπου αλλού

δε με γελάς κι αν λες πως μόνο εμένα ζητάς

ξέρω πια καλά με το νου πως είσαι αλλού κάπου αλλού

Λες κι είσαι αλλού στην αγκαλιά κάποιου άλλου ουρανού

πως για σένα υπάρχω ξεχνάς δε μου μιλάς δε μιλάς

Πολλές φορές νιώθω σαν να΄μαι αυτό που δε θες

ήμουν στη ματιά σου φωτιά μα όχι πια όχι πια

Πολλές φορές νιώθω πως δε μ΄αγαπάς όπως χθες

με κοιτάς λες κι είσαι αλλού λες κι είσαι αλλού κάπου αλλού

δε με γελάς κι αν λες πως μόνο εμένα ζητάς

ξέρω πια καλά με το νου πως είσαι αλλού κάπου αλλού

Πολλές φορές νιώθω πως δε μ΄αγαπάς όπως χθες

με κοιτάς λες κι είσαι αλλού λες κι είσαι αλλού κάπου αλλού

μα τη στιγμή που θα σκεφτείς πως σου λείπω πολύ

να με βρεις

θα ψάχνεις παντού μα θα΄μαι αλλού κάπου αλλού