Tuesday, July 31, 2007

2 χρόνια...

Δεν ξεχνώ τις τελευταίες απελπισμένες ματιές, τα λόγια και τις εκφράσεις.
Πιο πολύ όμως δεν ξεχνώ εκείνη.
Σήμερα είναι 2 χρόνια από το θάνατο της...


2 comments:

syllogosgoneonkrestena said...

Και ποτέ να μην αφήσεις να ξεχάσεις. Να κρατάς όμως μια γλυκιά ανάμνηση... τίποτα αρνητικό!

Να'σαι καλά και να προσέχεις :)
φιλιά

Μέμa

Natalia said...

ματάκια μου, λυπάμαι πολύ που δεν είμαι εκεί. το ξέρεις.