Παράπονο...

Σκεφτόμουν όλα τα περασμένα και μονολογούσα, προσπαθούσα να μετρήσω τις κακές και τις καλές στιγμές. Τα λάθη και τα άσχημα που έχω κάνει, τα λάθη και τα άσχημα που έχει κάνει.

Πολλοί που διαβάζουν το blog λένε ότι με τρώει ακόμα, ότι γι' αυτό γράφω. Με τρώει ίσως περισσότερο το παράπονο και όχι κάτι άλλο. Ξέρω ότι δεν θα είμαστε ΠΟΤΕ ξανά μαζί. Κάποιος που δεν είναι δίπλα σου τώρα, δεν ήταν ποτέ...

Αλλά δεν συμπεριφέρθηκε σωστά, δεν τα υπολόγισε από την αρχή, σου τα 'λεγα μωρό. Είναι δύσκολα τα πράγματα, μου έλεγες 1000 χρόνια μαζί, μου έλεγες αν υπάρχει παράδεισος είναι στα μάτια σου, μου έλεγες θα 'πρεπε να 'σαι εδώ που σε χρειάζομαι.

Μου είχες πει τότε, πάμε για τσιγάρα? Και πήγαμε τελικά 40+40 χιλιόμετρα μιλώντας και συζητώντας για τις σχέσεις και γιατι τα ζευγάρια χωρίζουν τόσο εύκολα στις μέρες μας.

Σου έλεγα ότι θα μπεις σε ένα αγώνα δρόμου που ήδη έχει αρχίσει και μου έλεγες ότι δίπλα μου αισθάνεσαι ασφάλεια ότι δεν φοβάσαι όταν έχεις εμένα δίπλα.

Τι έγιναν όλα αυτά? Σε ποιον τώρα λες τα ίδια? Ποιος θα σου κολλάει τώρα πια χαρτάκια post-it στο ψυγείο (το post-it αυτό δεν είναι δικό μου, είναι απλά τώρα στο ψυγείο της), στην τουαλέτα? Ποιος μωρό σε ξυπνάει τα πρωινά, σου φέρνει καφέ, ποιος σε πηγαίνει στη δουλειά?

Σε ποιον λες στείλε το βιογραφικό μου, πάρε μου εφημερίδες, κάνε εκείνο και το άλλο?

Με ποιον προγραμματίζεις το επόμενο ταξίδι σου? Ποιος θα σου ψωνίζει από τη LV, από τη Gucci, ποιος θα μείνει μαζί σου όταν είσαι άρρωστη να σε ακούει να "γκρινιάζεις" και να λες γιατί να μου τύχει σε εμένα, γιατί να είμαι τόσο χάλια, ποιος θα πηγαίνει στον Πειραιά για κρέπες και θα τις φέρνει στο σπίτι σου στην άλλη μεριά της Αθήνας?

Ποιον θα ξυπνάς το βράδυ και θα λες, διψάω διψάω διψάω σου λέω... και θα τσακίζεται στην κυριολεξία (θυμάσαι ψυγείο Γρεβενά...). Ποιον θα λες ζηλιάρη? Σε ποιανού την παρέα θα σε έχουν στα ώπα-ώπα όχι γιατί σε βλέπουν με τα mini και τα μπουστάκια, αλλά γιατί περίμεναν μια σωστή γυναίκα να είναι δίπλα μου?

Σε ποιον άλλο θα στέλνει σχεδόν καθημερινά email ξέρεις ποιος και θα μιλάει μαζί του στο τηλέφωνο για ευχές αλλά και για άσχετα καθημερινά πράγματα?

Μακάρι να βρεθεί κάποιος να σε φροντίζει.

Καλό δρόμο...