Ήμουν πάλι εκεί, στο ίδιο μέρος μετά από 15 μήνες...Σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα, είπα στην αρχή. Όμως στο μέρος αυτό σε γνώρισα, σε ερωτεύτηκα αλλά τελικά το μετάνοιωσα.
Σου αφιερώνω το παρακάτω τραγούδι, το λέει ο Αντώνης Ρέμος, και θα ακολουθήσω ΠΙΣΤΑ τα λόγια του...
Χωρίς αισθήματα
αλλάζεις βήματα
μου λες κουράστηκες απ' τη συνήθεια
αυτά τα ψέμματα
τα πλάγια βλέμματα
δε μου αξίζουνε
πες την αλήθεια.
Και δε τρέχει τίποτα
που ξεχνάς τι νιώσαμε
που εδώ τελειώσαμε και θα σε χάσω
και δε τρέχει τίποτα
μη κοιτάς το δάκρυ μου
θα τη βρω την άκρη μου θα σε ξεχάσω.
Χωρίς αισθήματα
περνάς μηνύματα
πως γνώμη άλλαξες σε μια νύχτα
και γω ξοδεύομαι
μην το παιδεύουμε
πες μου στα γρήγορα
μια καληνύχτα.
Και δε τρέχει τίποτα
που ξεχνάς τι νιώσαμε
που εδώ τελειώσαμε και θα σε χάσω
και δε τρέχει τίποτα
μη κοιτάς το δάκρυ μου
θα τη βρω την άκρη μου θα σε ξεχάσω
3 comments:
"Γιατί οι αγάπες πάντα τελειώνουν, λίγο κρατάνε, πολύ πληγώνουν" τραγουδά ο Β.Καρράς.Δυστυχώς ισχύει.Σκέφτεσαι και πονάς, γράφεις και λυτρώνεσαι.Αν και για το δεύτερο δεν είμαι και τόσο σίγουρη.Καλή δύναμη και καλό απόγευμα.
Μιλώντας για μένα, δυστυχώς πόνεσα πολύ. Ίσως γιατί την αγάπησα πολύ. Αλλά όπως λέει και ένα τραγούδι, ...στο τέλος με γονάτισε!. Φίλη ~αερικό~ (μπορώ να λέω φίλη?), δεν ξέρω αν λυτρώνομαι γράφοντας, ξέρω όμως ότι έτσι λίγο ξεσπάω... Να είσαι καλά, καλό απόγευμα και σε σένα.
Καλημέρα Άνεμε.Μπορείς να με αποκαλείς φίλη.Ξεσπάς μα δεν παύεις να ελπίζεις.Κάποια στιγμή θα καταλάβει τι έχασε.Εύχομαι να γίνει σύντομα αυτό.
Post a Comment