Και εμένα μου λείπεις...ας γελάσω...

Διάβαζα πριν λίγο ένα άλλο πολύ όμορφο, πολύ αξιόλογο blog.

Ένα πολύ καλογραμμένο blog με ένα τελευταίο post που θα ήθελα να το κάνω copy/paste στο δικό μου, σαν να το είχα γράψει εγώ... Το θέμα του, ήταν "Μου λείπεις"...

Μου λείπει και εμένα πολλές φορές, ακόμα και μέσα στην ίδια μέρα. Ειδικά Παρασκευή μέχρι Κυριακή μου λείπει αφάνταστα.

Όμως τελικά εγώ είμαι πολύ καλύτερα. Είμαι πολύ καλύτερα με τον εαυτό μου, που δεν κρύφτηκα ποτέ, που δεν είπα ψέμματα, που δεν έκανα κάτι πίσω από την πλάτη της. Είμαι πολύ καλύτερα γιατί έχω χαμόγελο που το νοιώθουν και οι άλλοι και λένε μπράβο που είσαι καλά.

Είμαι καλύτερα γιατί ξέρω ότι μακριά μου δεν είναι τόσο καλά, όσο θέλει να δείχνει.

Μου λείπει σε σημείο που σκέφτηκα να σβήσω το κινητό της από το τηλέφωνο μου, αλλά τι να το κάνεις, μπαίνω σπίτι και τη βλέπω σε πολλές φωτογραφίες που τα παιδιά δε θέλουν να τις μαζέψουν!!!

Μου λείπει που ξέρω ότι κάποιος άλλος την έχει δίπλα του. Αλλά τελικά δεν μου αξίζει μια τέτοια κατάσταση, μια τέτοια γυναίκα.

Κάτι τέτοιες καταστάσεις μας κάνουν δυνατότερους έτσι ώστε στην επόμενη σχέση να τα δώσουμε πιο δυνατά, να πούμε ξανά ένα μεγαλύτερο Σ' αγαπώ, ένα μεγαλύτερο Μου Λείπεις!!!

Καλό δρόμο μωρό...

Σου αξίζει ο δρόμος!!!